Awakening # 1

Het diep donkere kleed van de avond 
lag nu in alle plooien over de stad 
De maan, weerhouden door wolken 
kreeg niet de gelegenheid om het zonlicht te weerkaatsen 

In de somberheid van zijn vermoeide hoofd 
liepen zijn gedachten door elektrisch verlichte straten 
Waar hij, eenmaal liggend in een diepe slaap 
mensen uit zijn verleden en heden ontmoette
die elkaar bleken te kennen
en vermanend hun vingers naar hem wezen 

Nog klonken hun terechtwijzingen in weg glijdende stemmen na 
toen hij in een straat in New York City liep 

In het donker, door de schaduwen van de hoge wolkenkrabbers 
aan weerszijden van de niet brede straat, liep hij verder 

En terwijl aan het einde van de verste blocks 
een roze schijnsel steeds sterker werd 
en langzaam het donker van de schaduwen en de nacht verdreef 
klonk ver boven hem, vanuit een raam
het langzame, ijle en scherpe geluid van een jazztrompet 

Als een aubade aan de naderende nieuwe dag

© René Vis